Zuster Jeany begint een groentenzaak!!!

Jaja, madame in de flasche was ooit een zuster, geen non, maar verpleegster. Dat was in de vorige eeuw, in het stenen tijdperk!! ;)) Maar, eens een nurse always een nurse. Verleren doe je dat nooit meer, dus word je regelmatig nog eens gevraagd naar hulpmiddeltjes of "wat kan ik tegen ..... doen?" Een wondje hier of daar verzorgen, geen punt en zelfs spuiten zetten, daar draait zuster Jeany haar hand niet voor om. Ik moet mezelf nog steeds wekelijks spuiten zetten, en een ander spuiten doet mij geen pijn. ;) Zo ook Opa leo. Hij woont schuin tegenover mij, 82 jaar. Een super lieve oude man, eentje vanuit het 'fernsehen', zo maken ze ze bijna niet meer. Maar opa leo moet binnenkort geopereerd worden en aangezien zijn bloed te dun is krijgt hij "dikmakkertjes" toegediend. Tenminste, het was de bedoeling dat hij dat zelf zou doen. De huisarts, de malloot, deed het een keer voor en met een "siehste leo, so einfach is es", werd hij naar huis gestuurd met 2 dozen spuiten. De dochters durven het niet, dus waarom niet Jeany gevraagd. En nu loop ik elke morgen naar opa en oma overburen toe en geef leo zijn injectie. Iedere dag krijg ik bergen groenten en fruit als dank toegeschoven. Dit is de oogst van 2 dagen spuiten zetten. Ik weet van gekkigheid niet meer waar heen ermee, maar "nein danke" dat kan ik niet zeggen, zo blij zijn ze met de hulp. Dus iedereen die weer bij mij op bezoek komt krijgt een zuchinie, oder gurken, of wil je liever bessen, zeg het maar, sla heb ik ook, en himbeeren, en kersen.......

Ik ga geloof ik een groentenzaak openen. Dagelijkse verse voorraad!!!

Hopelijk kan ik nog even doorgaan todat de pflaumen rijp zijn!!!

En deze wil ik jullie niet onthouden, deze dame vliegt rond bij mijn vlinderstruiken. Is ze geen beauty!! De koniginnepage. Prachtig toch.

Tjüss!!!

Laura geslaagd!!

Ja hoor, het is zo ver........ de ooievaar is binnen!!!!!!

nee, ik word (nog) geen oma, maar mijn lieve schoondochter Laura is geslaagd voor haar studie "hebamme". Weetniewadais?

Laura is verloskundige!!!

Hier zie je haar met 'haar' 60ste baby die ze 'gehaald 'heeft. Heerlijk om te zien en dit is iets om heel erg trots op te zijn. En dat zijn wij ook. Laura van harte proficiat en een dikke kus van ons. Mama en papa Bee en Sjuul!!!

Sjuul is jarig.

Vandaag is onze lieve schat Sjuul jarig. 3 is ze geworden. En natuurlijk krijgt ze haar lievelingspeeltje kado......, juist ja, een nieuwe voetbal. Was ook hard nodig want alle andere ballen heeft ze kapot gebeten. Zondagavond hebben we nog een strandbal gevonden die ze dus mee naar huis moest slepen. Maar voordat we thuis kwamen was ie natuurlijk al stuk. Maar goed, spelen kun je er volgens sjuul, toch nog mee. Maar die is nu afgedankt, want de nieuwe bal is helemaal top. Een extra stevige heb ik uitgezocht, want tegenwoordig zet ze haar tanden erin, kennelijk is het slepen ook heel erg leuk.

Het eerste voetbal partijtje hebben we ook al gehad. Samen met de baas, er is niks leukers voor Sjuul ...... en de baas. En dan ook nog een lekker botje, Sjuul haar dag kan niet meer stuk. Meer snoep mag ze niet, want Sjuul heeft snel last van haar darmpjes. Maar sjuul is er helemaal tevreden mee. En geknuffeld wordt ze iedere dag wel tig keer, dus wat Sjuul betreft, is ze iedere dag jarig. Hé Sjuul? Woef, ................ foeballe?????

Ikke loop nooit met die stokken........

Al mijn verhalen zijn doorspekt met humor, dat is ook mijn drijfveer en geest van schrijven. Dus ook het volgende verhaal dient vooral met veel humor te worden gelezen.

9 jaar geleden werd ik 'opgenomen' in een revalidatiekliniek. Dit zou 10 weken duren en de hoofdzaak was, dat ik weer kon leren lopen. Maar omdat ik kennelijk nogal hardleers was (ik zou niet weten waar ze het vandaan halen), werd er een 2de periode aangeplakt en heb ik 20 weken de kliniek onveilig gemaakt met mijn perikelen. Ik voelde me soms als op een kostschool, maar heb er vreselijk veel geleerd. Het lopen gebeurde op de amputatieafdeling, daar was nl de loopbaan. En vooral de 1ste keren voelde ik me vreselijk opgelaten. Er verbleven vooral mensen met geamputeerde benen en armen en ik, met mijn 2 benen, moest daar leren lopen. Maar als ik er iets geleerd heb is het niet te bagatelliseren, iedereen heeft er 'zijn ding' en er wordt niet gemeten naar 'zwaarte van ziekte'. Het was alsof mijn mede revalidanten merkten dat ik me er niet happy bijvoelde om daar te oefenen. Na de 2de dag stonden er dan ook 4 'maatje' met hun rolstoel naast de baan me aan te moedigen. Vooral Jaap, een lieve oudere heer van 75 jaar, stond iedere morgen trouw me op te wachten. 'alez Jeany, go 4 it' werd zijn kreet. Een keer, toen ik de trap op en af moest lopen stond ik onderaan te puffen en daar stond Jaap weer. Ik kreeg een kleur van hier tot ginder, maar Jaap zei vrolijk, "meid, waarom denk je dat ik die benen weg heb gedaan, nu mag ik tenminste in de lift." En een big smile trok over zijn gezicht. Galgehumor, maar zo prettig op dat moment. En binnen een week werd mijn uitstapje naar deze afdeling het hoogtepunt van mijn dag. Maar goed ik dwaal af. Met een rapport van goed gedrag werd ik na 20 weken los gelaten. Ik had er een speciale looptechniek geleerd en iedere dag, anderhalf jaar lang met veel plezier, 1 uur gewandeld. Vaak zag ik toen mensen lopen met stokken, het Nordic Walken werd langzaam aan bekend. Ik dacht toen altijd "eer dat ik met zo'n 'oudevandagenstokken' ga lopen. Nevernooitniet!! " Maar zo vaak bij reuma, mal rauf mal runter, het lopen ging weer achteruit. Dus Jeany moest van onkel doktor weer op les. Deze keer Nordic walken!! Met stokken!!!! Jaja, ik weet het, ik zeg nooit meer nooit. De cursus met anderen, helaas ik kon niet mee, ze liepen te snel en te lang. Maar Jeany, zou Jeany niet zijn als ze geen andere oplossing vond. En na veel heen en weer gebeld, loop ik nu iedere week met een Personal trainer (daftig hé?) met stokken. Mijn PT is een rappe dame van jonge leeftijd. Duits, uiteraard en 'sehr' streng. "Jeany, Koncentration bitte!" Waarom heb ik toch altijd de neiging om daarop 'jawohl, Herr Fraulein ' te zeggen.........?

Afgelopen vrijdag hebben we door de bossen hier in de buurt gelopen. Lach niet, als een treintje. Zij voorop, de stokken naar achteren die ik moest vasthouden, 'tjoeke tjoeke' daar gaan we. Af en toe lig in compleet in een deuk, maar "herr fraulein" snapt de hollandse humor kennelijk niet, dus dan maar stilletjes glimlachen als ik achter haar aan loop. Tjoeke Tjoek!!

Maar, je gelooft het niet, iedere morgen om 8 uur loopt Jeany een half uur met de stokken door de weilanden, oefenen. Hoe was het ook alweer, ohja denk aan Alfa. Aufrecht laufen, lange arm......, waar stond die f ook alweer voor? En die laatste a??? AHHHHHHHHHHHHHHHHH, ik weet het niet meer. Nordic walken (als je het goed wil doen) is moeilijker dan ik dacht en nu ik zelf met die 'ouwevandagenstokken' loop, weet ik......., dit is pezen hoor. Maar wel leuk en dat telt. Moraal van het verhaal????? Ehhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh..... ohja, Nordic walken is leuk!!

Oppe thee......

Diegene die hier op bezoek komen en naar de vijver gaan kijken trekken vaak een verbaasd gezicht. Soms hoor je "euhhhhhhhhhhh" en dan wijzend naar de vijver " is dit de bedoeling?" Ja hoor dit is de bedoeling!

Iedereen weet natuurlijk dat ik een echte theeleut ben en liters thee per dag naar binnen slurp, liefst in vele verschillende smaakjes. Maar dat ik tegenwoordig mijn thee ook in de vijver sop, daar kijkt men kennelijk vreemd van op. Waarom, das toch heel normaal als je een thee leut bent, dat je anderen mee genieten laat? Niet dan? Ik hoor kermit anders niet klagen hoor, en de visjes komen ook iedere dag even slurpen, dus.... allemaal gezellig oppe thee!

Jaja, ik weet het, nuts ben ik. Maar het schijnt toch echt een remedie te zijn tegen algengroei en dus de vijver helder te krijgen. Bij mijn buurvrouw lukt dit, ze heeft een prachtige heldere vijver, en dat na een week theesoppen. Helaas, bij mij werkt het (nog) niet. Vorig jaar wel, maar dit jaar, helaas pindakaas. Maar, mijn vijver is dan ook wel een stuk dieper. Misschien moeten er meer theezakjes in? Niet mijn dure thee natuurlijk, maar die goedkope thee van de aldi. Misschien is dat het en moet ik mijn dure thee er inhangen? Ik dacht het niet hé? Kop dicht Kermit, hier moet je het mee doen! Koekje erbij?

Sommer

Jaja, jawohl, mal wieder in Deutsch, nu ja, half dan. Want katinka heeft weer een leuke "wer macht mit?" ikke dus. Wie wil, mag volgen. We willen Zomer, Sommer!! Und das lassen wir hier sehen, zien dus!!!

Waarom wil ik zomer? Warum will ich Sommer?

Hierom:

Schöne Abenden draußen verbringen, mit mein Kinder, alle die ich liebe. Heerlijk 's avonds buiten zitten, op een prachtige zomeravond, samen met mijn gezin.

Meine wunderschöne rosen, wachsen und strahlen sehen. Genieten van de pracht van mijn rozen.

Wandelen in een bos, genieten van de zon die door de bladeren heen breekt. Eine Spaziergang durch ein Wald, die Sonne auf mein Gesicht fühlen.

Heerlijk samen met mijn mannetje buiten genieten van een terrasje, drankje, hapje.

Genieten van Sjuul, lekker spelen in de tuin. Geniessen von Sjuul, spielen im Garten.

Kleine geneugten, kleine dingen, genieten met volle teugen. Dat is zomer voor mij.

Kleine Dingen, klein aber groß genießen, mit alles was ich habe, das ist Sommer für mich.

Liebe grüsse von Jeany.

Ze zijn er weer.

Wat is er weer? De datura's, ofwel de engelentrompet, is er weer!! Jaren geleden kweekte ik deze planten altijd zelf. Een klein stekje ooit gekregen van iemand een paar raadgeving en en toen aan de slag. Bij ieder bezoek, dat jaar daarna, naam ik steevast een gestekte dature mee. En er zijn er heel veel de ronde ingegaan, dat kan ik jullie vertellen. Maar opeens waren de planten weg, de winter niet doorgekomen. Ik ben toen gaan navragen in een tuincentra en wat bleek, alle datura's hadden een ziekte opgelopen (vraag me niet hoe deze besmetting, pandemie, heeft plaats gevonden) en was de plant niet meer te krijgen. Voor jaren niet. Maar toen we de zomer bloeiers gingen halen bij een boer hier in de buurt, zag ik 2 prachtige datura's staan. 'heeeeeeeeeeeeeee ze zijn er weer' dacht ik. Dus, die 2 zijn mee naar ons huis gegaan. Frau Kobus heeft ze voor haar deur staan. Ja de grootste zeurpruimen krijgen de mooiste planten. Ik moet wel zeggen, je hoort haar nu wel niet meer klagen. Maar eerlijk is eerlijk, de datura is een plant die niet in de volle zon mag, een schaduwrijke plek en veel, veel water. En de planten groeien en bloeien als nooit te voren. Tja, wat moet ik zeggen, ik heb nu eenmaal groene vingers. ;)) De geur die ze verspreiden, in de avonduren, is overweldigend. Alsof je in een parfumerie rond loopt, maar dan wel op een goede wijze. ;) Ik ga er in elk geval flink van genieten deze zomer.

En deze winter gaat het stekken weer beginnen, vanaf volgende jaar, krijgt ieder bezoek weer een stekkie. Liefhebbers? Aansluiten in rijen van vier svp!

cu all!!