The end!

Ja, ik heb de tijd genomen, nadenken, wat wil ik nog. Maar de beslissing is gevallen, we zijn aan het laatste blad gekomen. Het boek is uit. Er is een tijd van komen en eentje van gaan. En na 3 jaar is nu toch echt de fut, de fun over. En ook al weet ik, zeg nooit nooit, wie weet wat er over een tijd weer is? Vooralsnog, blijf ik bij mijn beslissing. Ik heb immers kunnen wennen, en weet ik het zeker, er is een leven buiten de blog. ;)

Missen zal ik jullie zeker, weet dat ik ook nog af en toe een bezoekje zal brengen. Maar hier is het nu over and out. Veel liefs aan allen, aufwiedersehen, au revoir, goodbye, tot ziens.

Sjuul en Jeany.

Time out!

Wij houden pauze! Wir nehmen eine Pause. We are taking a time out!

Storm en windhoos.

Ja, kijk als er iets spannends gebeurt heb ik natuurlijk veel te vertellen, dus hier ben ik weer!!

Toen het een paar weken, of zijn het al maanden?, zo ontzettend warm was, heeft Jack het tentpaviljoen opgezet, bij de vijver. Zo kon Jeany lekker in de schaduw zitten. Maar helaas een dag na het opzetten brak weer het regenseizoen aan. Maar goed, de tent staat dus laat maar staan, de zon breekt vast wel weer door. Gisteren kwamen Mark en laura eten, gelukkig maar, want opeens sloeg het weer radicaal om. Jack was net buiten aan het klussen en opeens zie ik de tent wel heel hard bewegen. Jack loopt snel naar de tent en net als hij een paal vast heeft, vliegt de andere helft door een plotselinge opkomende windhoos helemaal over hem heen. Ook Mark rent naar buiten gevolgd door Laura en met z'n 3en staan ze onder de tent krampachtig te proberen de tent op de grond te houden. Ik heb eerst snel de ramen gesloten maar je snapt het wel, droog en veilig sta ik met mijn camera in de wintegarten dit tafereel te fliepsen. Best ruig hoor. Aan de binnenkant dan. Maar net zo snel als de hagel en regen kwam is het ook weer afgelopen, diegene die onder de tent stonden toch flink nat achterlatend ;).

Als de wind gaat liggen en het weer droog is besluiten we toch maar snel de tent af te breken, stel je voor dat er vannacht nog een keer de pleuris los breekt? Toen ik vanochtend Opa Leo ging spuiten hoorde ik dat de tent van een andere Hollander ( toeval?) door het halve dorp heeft gevlogen en hier en daar flink wat schade had aangericht. Pffff, ben ik blij dat Jack net buiten was, het scheelde echt maar 1 seconde. Ja hoor, je maakt nog wat mee hier.

Grützie van jeany

Jeany ins fernsehen.

Ja hoor, zelfs in deutschland hebben ze fernsehen, en wat blijkt er komt een reportage over de 'buitenlanders' in ons dorp. Word ik zomaar op gebeld door de vorsitzende van de frauenverein : "Höre mal Jeany, du musst mir helfen". Of ik even in beeld wil komen op de tv. "warum das denn?" "Ja, die Wohlen wissen wie die auslander integrieren im unserem dorf." Daarom wordt er een reportage gemaakt waarbij ze een paar zgn buitenlanders, waaronder ook ik, laten zien. Mij wordt aangeleerd hoe ze ons nationale dorpstrots maken, nl de "dicke vlaa". 1 uur filmen, 7 seconden in beeld. Ik werd zelfs geintervieuwd, maar daar zie je niks meer van terug. Maar....... we hebben foto's! Het was echt lachen, dat kun je ook op de foto's zien. En....ik weet nu hoe je de dicke vlaa maakt, en lekker dat die was. 3 stukken heb ik opgegeten, met slagroom. En die die warm uit de oven kwam hebben we de dag erna nog eens opgesmullt. Nu ik nog!!!! Hoe ging het ook alweer???? Maria, Fiene, Marianne hilfe!!!!!!

Wie de video wil zien kan hier even kijken, mijn optreden komt in het midden, je kunt het niet missen, de dicke vlaa wordt gebakken.

De grusse von Jeany.

Feestje laura.

Vandaag was het feestje ter gelegenheid van het slagen van Laura en haar ouderlijk huis werd natuurlijk geheel in stijl versierd. Je ziet voorbijgangers kijken " hé, Hebben ze hier nog een baby erbij gekregen? "

"my kind off party" overigens. Er werd nl een heerlijke high tea geserveerd.Heerlijk dus. Vandaag heb je me dan ook niet horen klagen over het 'te dik' worden, maar ik heb gewoon lekker gebunkerd, smullen van alle hapjes. En liters thee gedronken.

Natuurlijk moesten Laura en Mark even poseren voor de fotograaf.Lindi kijkt een beetje zielig, want tom was er niet bij, hij moest werken.

Laura en haar lieve moeder, dat mag natuurlijk niet missen.

En natuurlijk de trotse schoonouders van Laura. En wat gaat er nu gebeuren? Eerst gaat het stel lekker op vakantie en daarna een baan zoeken, zodat de ooievaars weer aan het werk kunnen.

We hebben in elk geval genoten vanmiddag.

Meid, ik kan het niet genoeg zeggen, we zijn trots op je, en lots of lof van mammiebee.

Zuster Jeany begint een groentenzaak!!!

Jaja, madame in de flasche was ooit een zuster, geen non, maar verpleegster. Dat was in de vorige eeuw, in het stenen tijdperk!! ;)) Maar, eens een nurse always een nurse. Verleren doe je dat nooit meer, dus word je regelmatig nog eens gevraagd naar hulpmiddeltjes of "wat kan ik tegen ..... doen?" Een wondje hier of daar verzorgen, geen punt en zelfs spuiten zetten, daar draait zuster Jeany haar hand niet voor om. Ik moet mezelf nog steeds wekelijks spuiten zetten, en een ander spuiten doet mij geen pijn. ;) Zo ook Opa leo. Hij woont schuin tegenover mij, 82 jaar. Een super lieve oude man, eentje vanuit het 'fernsehen', zo maken ze ze bijna niet meer. Maar opa leo moet binnenkort geopereerd worden en aangezien zijn bloed te dun is krijgt hij "dikmakkertjes" toegediend. Tenminste, het was de bedoeling dat hij dat zelf zou doen. De huisarts, de malloot, deed het een keer voor en met een "siehste leo, so einfach is es", werd hij naar huis gestuurd met 2 dozen spuiten. De dochters durven het niet, dus waarom niet Jeany gevraagd. En nu loop ik elke morgen naar opa en oma overburen toe en geef leo zijn injectie. Iedere dag krijg ik bergen groenten en fruit als dank toegeschoven. Dit is de oogst van 2 dagen spuiten zetten. Ik weet van gekkigheid niet meer waar heen ermee, maar "nein danke" dat kan ik niet zeggen, zo blij zijn ze met de hulp. Dus iedereen die weer bij mij op bezoek komt krijgt een zuchinie, oder gurken, of wil je liever bessen, zeg het maar, sla heb ik ook, en himbeeren, en kersen.......

Ik ga geloof ik een groentenzaak openen. Dagelijkse verse voorraad!!!

Hopelijk kan ik nog even doorgaan todat de pflaumen rijp zijn!!!

En deze wil ik jullie niet onthouden, deze dame vliegt rond bij mijn vlinderstruiken. Is ze geen beauty!! De koniginnepage. Prachtig toch.

Tjüss!!!

Laura geslaagd!!

Ja hoor, het is zo ver........ de ooievaar is binnen!!!!!!

nee, ik word (nog) geen oma, maar mijn lieve schoondochter Laura is geslaagd voor haar studie "hebamme". Weetniewadais?

Laura is verloskundige!!!

Hier zie je haar met 'haar' 60ste baby die ze 'gehaald 'heeft. Heerlijk om te zien en dit is iets om heel erg trots op te zijn. En dat zijn wij ook. Laura van harte proficiat en een dikke kus van ons. Mama en papa Bee en Sjuul!!!